Charciki włoskie a badania krwi – dlaczego nie można ich porównywać do innych psów?

W 2020 roku w Acta Veterinaria Hungarica opublikowano badanie przeprowadzone przez naukowców z Uniwersytetu w Mediolanie, które po raz pierwszy zebrało rasowo-specyficzne wartości referencyjne badań krwi dla charcików włoskich (Piccolo Levriero Italiano). Do analizy włączono 58 zdrowych charcików włoskich i porównano ich parametry z ogólnymi normami dla psów. Zbadano zmiany w parametrach hematologicznych i biochemicznych w zależności od płci, wieku i trybu aktywności.

Wyniki były jednoznaczne. Okazało się, że charciki znacząco różnią się pod względem hematologii i biochemii od „przeciętnego psa”.

  • Miały wyższe wartości hemoglobiny (MCH, MCHC, CHCM), co oznacza, że ich krew jest naturalnie bardziej „gęsta” w tlen niż u innych ras.
  • Stwierdzono wyższe stężenia albuminy, wapnia i żelaza, a także szersze zakresy cholesterolu i białka całkowitego.
  • Zauważono również fizjologicznie podwyższoną aktywność enzymu ALT, który u innych ras traktowany jest jako marker uszkodzenia wątroby.

Dlaczego to ważne?

Dla lekarza weterynarii patrzącego na wyniki „w ciemno” charcik może wyglądać jak pies z anemią, problemami metabolicznymi albo, co gorsza, z chorą wątrobą. Tymczasem te odchylenia są całkowicie naturalne i wynikają ze specyfiki rasy. To zjawisko obserwuje się także u innych chartów, ale badanie z Mediolanu po raz pierwszy tak szczegółowo udokumentowało je u charcika włoskiego.

Wnioski

  1. Standardowe normy badań krwi nie powinny być stosowane do charcików włoskich, bo ich wartości referencyjne są inne.
  2. Podwyższona aktywność ALT u charcika nie oznacza choroby wątroby, zwykle jest to fizjologiczna cecha rasy [pisaliśmy już o tym w tekście o ALT].
  3. Świadomość różnic chroni właścicieli przed niepotrzebnym stresem, a psy przed błędnymi diagnozami i leczeniem.

Dlaczego to ciekawe dla właścicieli?

Charcik włoski to rasa delikatna, a każdy objaw zdrowotny potrafi budzić niepokój. Wiedza o tym, że ich wyniki badań krwi wyglądają inaczej niż u innych psów, jest kluczowa, bo pozwala uniknąć nieporozumień i paniki. To także wskazówka dla hodowców i weterynarzy: przy interpretacji wyników konieczne jest korzystanie z rasowo-specyficznych wartości referencyjnych.

Źródło: Haematological and biochemical reference intervals in healthy Italian Greyhounds, Acta Veterinaria Hungarica, 2020.